"กรี้ดดด ปล่อยนะ!!!"
ฉันกรีดร้อง แต่มันก็เหมือนเจอกันแล้วต้องพูดคำว่าสวัสดีเท่านั้น พวกนั้นเขาจะคิดว่าฉันทักทายเขาหรือเปล่านะ แต่ยังไงก็อยากให้ปล่อยไป เเล้วหยุดแตะต้องร่างกายฉันซักที ขยะแขยง พวกมนุษย์นี่น่าเกลียดชะมัด!!!
"555+ ร้องไปเถอะ คำนี้เราได้ยินมาเป็นพันครั้งเเล้ว!" นี่หมายความว่าแกทำอย่างนี้ก็คนอื่นเป็นพันคนแล้วสินะ ไอ้แอนนิมอลเอ้ยย- -!!!
"บอกให้ปล่อยไงเล่า!!!"
"หืมมม...." นายเอามือออกไปนะ!!! อย่ามาไซ้เชียว คนที่ทำได้มีคนเดียวเท่านั้น!!! ใครอ่ะ เอ้ยย ไม่มี้!!- -*?
"...!!!"
"อั้กกก!!!" กรี้ดดด เลือดมาจากไหนน่ะ!
"เฮ้ยยย แกเป็นอะไร อั้กก!" นายนั่นสำลักเป็นเลือด!!O_O นี่มัน...กลิ่นไอของเวทมนต์..!!!!
ฉันหันไปทางด้านหลัง...คราม พร้อมกับเพื่อนๆเขา ครามถือไม้กายสิทธิ์ที่เหมือนมืออ่อนเกินที่จะจับมันไว้ อ่อนเเรงปวกเปียกเหมือนพลังของร่างกายถูกสูบไปหมดเพื่อใช้คาถาเมื่อกี้....
เพื่อนๆของเขา 2 คนเข้าไปพยุงเขาเอาไว้ก่อนที่ครามจะหมดสติไม่รู้อะไร แล้วฟอนเต้วิ่งมาพาฉันกลับไป
.
.
1.ห้ามใช้เวทย์มนต์ต่อหน้ามนุษย์
2.คาถาทำร้ายคนเป็นคาถาต้องห้ามที่ไม่ว่าใครก็ห้ามใช้เด็ดขาด
3.การใช้เวทมนต์เกินกำลังเสี่ยงต่อการเสียชีวิต ไม่ก็นอนเเล้วไม่ฟิ้นเลยเป็นเจ้าชายนิทรา....
ฉันมองร่างที่นอนออยู่บนเตียงด้วยความเสียใจ น้ำตาพลันร่วงลงมาดื้อๆ 2 วันมาแล้วที่เขายังไม่ฟิ้น แต่เขาก็ยังไม่เสียชีวิตเช่นกัน...และสิ่งที่รออยู่คือ...ปาฏิหาริย์...
.
.
.น้ำขิง.
ยัยน้ำฟ้า!!!!แกรอดมาได้ไงฮะ!! ฉันน่ะ จะได้ครามมาครอบครองเเล้วด้วย ยัย...#$%@#$% ฮึ่ยยย คอยดูเถอะ แผนสุดท้ายของฉัน แกจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิตแน่ๆ!!!
น้ำขิงรีบเดินไปหาพนักงานในร้านที่ทำงานไม่รู้เรื่องรู้ราว ว่า
"ตอนนี้ครามเป็นอะไรก็ไม่รู้ อาการหนักมาก 2 วันแล้วยังไม่ฟื้นเลย.." ทุกคนฮือฮากันใหญ่ น้ำขิงแสยะยิ้มในใจ
"เป็นไปได้ยังไงล่ะ เมื่อวานยังดีๆอยู่เลยนะ!!" พนักงานในนั้นแย้ง แต่เธอก็ใจตกไปเยอะเหมือนกัน
"ก็น้ำฟ้าน่ะสิ....บลาๆๆๆๆ"
"...."
(ข้อย อยาก แล่ เนื้อ อี น้ำขิง แล้ว เอา มา ทา เกลือ จริง เลยย !!! ใคร เห็น ด้วย ยก มือ ขึ้น !!  Yell)
.น้ำฟ้า.
คราม...นายฟื้นมาสักทีสิ ฉันเป็นห่วงนะ...
พรืดด!!
ประตูบ้านของครามดังขึ้น ทุกคนที่เดินเข้ามามองเอเจีย เดลฟี นอร์ท ฟอนเต้ ด้วยความสงสัย แต่ก็ติดใจเรื่องน้ำฟ้ามากกว่า
"เธอน่ะ กล้ามาเยี่ยมครามอีกหรอ!!!" อะไรนะ?
"คนอย่างเธอน่ะ ไปนอนในโรงซะเถอะ!!"
"..." นี่มันอะไรกัน ฉันมองไปที่น่าประตูคนที่ยิ้มร่าอยู่ก็คือ...น้ำขิง...
"...ไสหัวไปไกลๆเลยนะ!!" คนหนึ่งพูด ฉันมองทุกๆคนที่นี่ 1 ในนั้นมีพี่นิดด้วย..
"พี่นิด..."
"ฉันไม่รู้จักเธอ..." ..อ๊ะ "เธอรู้ไใช่ไหมว่าทุกคนที่นี่รักคราม...เเล้วเธอก็ทำแบบนี้..ทำให้ครามเจ็บตัว..." พี่นิดพูดเสียงเยือกเย็นพอกับน้ำฝนเย็ยฉ่ำที่ตกมาใส่ที่ที่มีหิมะเเละน้ำแข็ง...
"...น้ำฟ้า  มากับฉัน..." เดลฟี...เจ้าหญิงคะ...
ด้านนอก
"ไม่ว่าเธอจะตกอยู่ในสถานะการณ์แบบไหน รู้ไว้เถอะนะว่า ฉันจะเป็นเพื่อนเธอเสมอ..." อา...ซึ้งใจจัง "ฉันว่านะ เธอมาที่นี่ไม่ได้เเล้ว...เพราะพวกนั้นเขารุมเธอเธอขนาดนั้น..."
"แต่..."
"เรื่องของรุ่นพี่...ไว้ฉันจะแจ้งข่าวให้ถ้ามีอะไรคืบหน้านะ.."
"ขอบคุณค่ะ" ฉันกอดเดลฟี เธอก็กอดฉันตอบ น้ำฟ้าไหลลงมาอย่างกับฝนตกหนัก มันใหลไม่หยุดประหนึ่งประกาศศักดาว่า 'ฉันน่ะ ไม่มีวันหมด!!'
.
.
วันต่อมา...
"นี่!!! ลูกเป็นอะไรน่ะ ซึมมาหลายวันแล้วนะ!!" แม่ตวาด
"...คุณแม่มีอะไรคะ"
"นี่ดูผมแม่สิ สวยไหมล่ะ!!" ฉันมอง มันเป็นผมสีบลอนด์ สง่าสามราวกับพระอาทิตย์ขึ้น...
"สวย...สวยมากค้ะ" ฉันก็ยังคงทำตัวให้เป็นปกติ
"รู้ไหมว่าร้านนี้น่ะเขาบอกว่าทำได้ทุกอย่าเลยนะ"
"ร้านอะไรหรอคะ" ฉันพูดปกติ แต่น้ำเสียงที่ฟังดูไร้อารมณ์นี่ก็ยังฟ้องอยู่ดี
"ร้านดีด้า ไง ของเล่นเวทย์มนต์น่ารักๆ แล้วก็เวทย์มนต์ประหลาดๆอยู่ที่นั่นแบบครบครันเลยนะ!!!>O<"
"งั้นหรอคะ"
"อะไรอีก แม่ทำบรรยากาศให้สดใสเเล้วนะลูกก็ยังเป็นแบบนี้อีก มีอะไรก็บอกเเม่เถอะ..." น้ำตามันไหลลงมา แม่ก็ปาดมันอย่างอ่อนโยน แล้วดึงฉันเข้าไปกอด
"ฮือออ แม่คะ...."
"..."
.................................................................
รายงานล่าสุด....ครามยังไม่ฟื้นเมื่อ 7 วันผ่านไปเหมือนโลกนี้ ต้นไม้ตายไปหมดเเล้ว...ฉันอยากไปเยี่ยมเขาจัง
"ไปเยี่ยมก็ได้อยู่หรอก....เอาเถอะ ก่อนที่พวกนั้นจะมา"
"เขาจะมาหรอคะ" ฉันถามเดลฟีเรื่องพนักงานที่ร้านของคราม
"จ้ะ พวกเขาจะมาทุกๆ 10 โมงของทุกวัน เเล้วเมื่อเวลานั้น จะมีแต่พวกเขาเท่านั้นแหละ ฉันกับทุกคนต้องออกไป  อย่างกับเป็นเจ้าของงั้นแหละ!! ชิ!! ทุกตารางเซนบนประเทศนี้ ฉันเป็นเจ้าของนะยะ!!! ไม่รู้ซะเเล้วว่าฉันเป็นใคร!!!"
"ระบายออกมาเลยค่ะ- -* - -*"
"โทษจ้ะFoot in mouth"
9.45 น.
ฉันมองคนที่หลับอยู่ไม่รู้เรื่องอะไร คนที่ฉันห่วงใย
"คราม"..."เมื่อไรนายจะฟื้นล่ะ.."
ฉันจับมือของเขา มันก็อุ่นอีกตามเคย....
จากนั้น...
เพียะ!!
"หน้าด้าน" น้ำตายังคงเทลงมาอีก กิ๊บตบฉัน ทุกคนมองฉันตั้งต่หัวจรดเท้าด้วยความเหยียดหยาม
"นี่พวกเธอเข้ามาได้งไน่ะ!!"เดลฟีตะโกน
"หนักหัวเธอหรือไงยะ!!! เเล้วเธอเป็นใครมาเยี่ยมเขาทุกวันเลยหรือไง!!" เดลฟีอึ้งไป
"มากไปเเล้วนะครับ" เอเจียตอบหน้านิ่ง ส่งสายตาแบบว่า 'อยากฆ่าคน'
"ไม่รู้ซะเเล้ว" ฟอนเต้สมทบพลางมองพวกพนักงานของครามด้วยหางตา ที่เหลือบขึ้นมาจากหนังสือที่มือเท่านั้น
"...(รอยยิ้มร้ายกาจ)" <<<นอร์ท
"พอเถอะค่ะ!!" ฉันห้ามที่พวกเขากำลังทำสงครามกัน
"หึ ยัยแม่พระ!! หน้าด้านไม่พอยังกล้าสั่งฉันอีก!!" น่ำขิง... "แน่จริงแกก็เอาครามกลับมาสิ!!"
   น้ำใสๆร่วงลงมาอีกรอบ แผลที่หัวใจเหมือนถูกบาดลึกลงไปอีกพันครั้ง ผู้คนที่พยายามขีดข่วนมันนถึงทุกวันนี้ มันก็เป็นแผลขนาดใหญ่ ที่ไม่มีทางรักษาหาย มันไม่ต้องรอมีดหมอ หรือการผ่าตัดเพราะว่าแผลนี้มองไม่เห็น ราวกับว่า น้ำฝนที่เคยตกตอนนี้กลับแห้งแล้งราวกับทะเลทราย ที่มีหยดน้ำใสๆที่เรียกว่าน้ำตาเทลงมาเพื่อเพิ่มความชุ่มชื่นแทน
    ฉันวิ่งออกมาทั้งน้ำตา ท่ามกลางเสียงหัวเราะของทุกคนที่สะใจ แผลใจที่ถูกมีดบาดเมื่อโดนน้ำตามันก็รู้สึกแสบดีๆนี่เอง...แผลที่ถูกเกลือทาจนเเสบคลั่ง เลือดที่ไหลออกมาเป็นเพียงสิ่งระบาย มันออกมาเมื่อไรเราก็แค่รู้สึกสบายขึ้นเท่านั้น...ไม่ทำให้ความรู้สึกเสียใจ ความรู้สึกผิดพวกนี้ออกไปเลยเเม้แต่นิด!!
    คุณแม่ตอนนี้ฉันต้องการที่นั้น
    "ลูกเอาไปทำไมจ้ะ"
    "ร้านนั้นเขาทำได้ทุกอย่างนี่คะ..." น้ำตายังไม่หยุดใหล
    "...."
    "...ถ้าหนูได้มันมาเเล้วหนูจะไม่เสียใจเเล้ว หนูจะร่าเริงเหมือนเดิมเเล้วค่ะ..."
    "งั้นเอาที่อยู่ไปนะ...."
    "..."
ณ ร้านดีด้า
    "ร้านเรามีบริการหลายอย่าง ต้องการอะไรจ้ะ"
    "..."
    "ทางนั้นของเล่น ส่วนนี้เป็นหนังสือ เเล้วก็ตรงนี้จิปาถะจ้า..^^ >O
    "..."
    "..."
    "..."
    "..."
    "หนูมา...ลบความทรงจำ..."
    "O_O"  
...................................................................

Comment

Comment:

Tweet

เห็นด้วยกับมาย น้ำขิง ซักวันแกจะต้องตายคาฝ่าพระบาทชั้น 555555 (อินี่มันบ้าไปแล้ว sad smile)

ต่อเร็วๆเลยนะ หนุกมากๆๆ cry Hot!

#6 By Dekyingnomsod on 2011-06-18 09:47

สงสารน้ำฟ้าอะ ถึงกับต้องลบความทรงจำเลยหรอ แง ไม่นะๆ เขาไม่ย๊อมมมมมม อ่านแล้วน้ำตาจะไหล (ไอนี่มันเซนซิทีฟมาก 555) หนุกมากๆมาย ต่ออย่างด่วนเลย!!open-mounthed smile

#5 By aum (101.51.13.27) on 2011-06-17 20:28

ต่อเร็วๆ (กำลังอิน) นิยายหนุกมากกกมายยยย Hot! Hot!

#4 By VerDon™ on 2011-06-17 20:14

ลบ ทำไมอ่ะ ทำไมนางเอกไม่สู้คนเลยย ไม่ใจเลยอ่ะ อ๊ากกกก!! ตบมันไปเลย ต่อยๆ น้ำฟ้า ขออย่ายอมแพ้ อย่าอ่อนแอ แม้จะร้องไห้ (เกี่ยวกันไหม)

อยากให้น้ำฟ้าลองตบคนมั่งจังเลย จัดมาทีเถอะคะ อัพต่อเร็วๆน้าา ค่อยรออ่านอยู่ Hot!

#3 By i'm planing on 2011-06-16 21:00

เขียนเรื่อง นึกภาพตามได้เลยค่ะ ชอบนะคะ
Hot! Hot! Hot! big smile big smile

#2 By OaeWalliya on 2011-06-16 20:47

Hot! Hot! Hot! Hot!

"หนูมา...ลบความทรงจำ..."
"O_O"

ชอบเขียนเก่งจังคะ big smile big smile

----------------------------

#1 By YiM-YiiM on 2011-06-16 20:02