"ฉันรักเธอ น้ำฟ้า"
"O_O"
"แล้ว...เธอ...จะตกลงไหม ถ้าเรา...เป็นมากกว่าเพื่อนกัน..."
ทำไมนะ ทำไมรู้สึกว่าเราห้ามตอบว่า ตกลง เด็ดขาด ทำไมรู้สึกเราห้ามคบกับเขานะ ทั้งที่เขาก็เป็นคนดีแท้ๆ เหมือนเราตรึงใจไว้กับใครบางคน....เรารัก...เราคบกับใครไม่ได้
"น้ำฟ้า..."
ไม่นะ ทำไมความรู้สึกแปลกๆแบบนี้เเวบเข้ามาในหัวอีกแล้ว รู้สึก....สับสนไงไม่รู้
"น้ำฟ้าครับ..."
เราคบใครไม่ได้....
"ขอโทษนะคะ"
คำตอบนี้จะทำให้เขารู้สึกยังไงนะ....
"มันเป็นไปไม่ได้จริงๆ" ฉันขยายความต่อ
"ทำไมล่ะครับ น้ำฟ้าเองก็ไม่มีคนรักนี่นา!!!"
"นั่นสินะคะ สักวันฉันจะค้นหาคำตอบนั้น...ด้วยตัวเอง..."
น้ำใสๆร่วงลงมาจากดวงตาด้วยเหตุผลบางอย่าง ฉัน ฮึก อยากรู้ว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไร หลายเดือนมานี้ฉันก็เศร้าแบบไม่มีเหตุผล ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรกันแน่ ฉัน...ควรทำยังไงดี
"เรายังเป็นเพื่อนกันได้ใช่ไหม..."
เขาผ่อนเสียงลงจนดูออกว่าผิดหวังมากแค่ใหน และฉันก็เสียใจที่ทำให้เขารู้สึกแบบนั้น....
"แน่นอนค่ะ^^"
ฉันยิ้มทั้งที่ยังปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม...ฉันชอบจุดนี้จัง อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้เสียใจมากเท่าไร....
.
.
.
"ยังไงดีนะ น่าสงสารน้ำฟ้าจัง" เดลฟีโอดครวญ...
"อืมม ทำไงดี เรื่องเป็ฯไงมาไงกันแน่นะ..." เอเจียเห็นพ้อง
"ฉันปหาแม่น้ำฟ้าดีกว่าเผื่อจะรู้อะไรเพิ่มมากขึ้น..."
"แล้วครามล่ะ หมอนั่นจะรู้สึกยังไงบ้างนะ..."
.
.
.
"ไปกินไอศกรีมกันไหม "ชินชวน
"ไปสิๆ^O^" เอ่อ นิ้งเอ้ยยย
........................................
ณ ร้านไอศกรีม
"เอาวนิลาอ่ะ"
"ขอ ช็อกโกแลทครับ"
"ไม่เอาค่ะ"
"น้ำฟ้า!/น้ำฟ้า!"
"อะ...เอาสตอเบอร์รี่ค่ะ ><"
"สักครู่นะคะ^^"
เมื่อไอศกรีมมาเสิร์ฟ
กรี้ดดด เปรี้ยวจัง สีชมพูนี่ดูน่ารัก แต่ทำไมมันเปรี้ยวนะ>
"ต่อไป ไปไหนต่อ"
"กลับบ้านเถอะ เหนื่อยเเล้ว" ครั้งแรกที่นิ้งมีความเห็นตรงกับฉัน - -*
"โอเค งั้นกลับกันเหอะ"
ณ ที่บ้าน ในห้องนอนของฉัน
ฉันเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เดินออกมาจากห้องโดยมีแค่ผ้าขนหนูปกปิดร่างกาย
แอดดด
  ประตูตู้เสื้อผ้าเปิดออก ฉันเกลี่ยเสื้อเพื่อหาชุดนอนตัวโปรด แต่ก็....ชะงักเมื่อเห็นเสื้อตัวกนึ่ง
เสื้อเชิ้ตสีฟ้าตารางสีเหลี่ยม กับกางเกงตัวใหญ่กว่าของฉันไปนิด ของใครนะ แล้วมันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง????
หรือว่าเป็นของพ่อกัน....เอ แต่พ่อเสียแล้วนี่นา- -* แล้วของใครอ่ะ... ช่างเหอะ นอนดีกว่า zZ
เช้าอันหน้าหม่นหมอง
   ฉันรีบไปโรงเรียนแต่เช้า โดยไม่สนว่าที่บ้านจะเป็นยังไง เอ๊ะ เหมือนได้ยินเสียงใครคุยกับแม่ที่ห้องนั่งเล่นนะ ช่างเหอะ รีบๆๆๆๆๆๆ
    "หนูไปแล้วนะคะแม่"
    "เดี๋ยวน้ำฟ้า..!!!"
   แม่พูดอะไรบางอย่างที่เป็นเสียงอู้อี้ แม่คงบอกว่า อือ ล่ะมั๊ง ไปดีกว่า
เดลฟีห้ามน้ำฟ้าไว้ไม่ทัน ขณะที่เธอคุยกับแม่ของน้ำฟ้า น้ำฟ้าออกไปก่อนที่จะรู้ว่าใครกันแน่ที่ห้ามเธอ....
   "แล้วก่อนหน้านั้นน้ำฟ้าพูดว่ายังไงหรอคะ"
   "...อืม เด็กคนนั้นพูดว่า ถ้าบอกที่อยู่ของร้านเวทย์มนต์จะทำให้เธอไม่มีความทุกข์อีกต่อไป อะไรประมาณนี้อ่ะจ่ะ"
   "งั้นช่วย....บอกที่อยู่นั่นทีค่ะ"  
   "..."
 

Comment

Comment:

Tweet

อ๋าาา
สงสารชินจังเลยค่ะ
แต่ยังไงน้ำฟ้าก็ต้องเก็บหัวใจไว้ให้ครามอยู่แล้ว >///<

#4 By ~misaki~ on 2011-07-11 21:29

อัพต่อไวๆนะbig smile

#3 By ฟอย (182.53.89.207) on 2011-07-10 17:08

สั้นไปนิดนึงอ่ะ sad smile ยังอ่านไม่อินเลยจบเสียแล้ว ขอยาวๆหน่อยดิ open-mounthed smile Hot! Hot! Hot!

#2 By Dekyingnomsod on 2011-07-10 13:19

สั้นจังเย้ยยยย แต่ก้อหนุกดี Hot! Hot! Hot!

#1 By VerDon™ on 2011-07-10 12:38