"ย....แย่ง?" ฉันทวนคำของเขาออกมาเบาๆ ขมวดคิ้วน้อยๆ และมองไปที่ชายผมทองที่ดูว่าที่นั่งของตัวเองเป็นเรื่องจริงจังมาก" 
   "อื้อ!" ชายผมทองพูดแล้วพยักหน้าอย่างจริงจัง
   "อ เอ่อ ขอโทษนะคะ ถ้านี่เป็น.."
   "ไม่ต้องพูด แค่เธอไปนั่งหลังก็จบ...ครับ^^" โหยย ไม่อยากจะเชื่อเลย  แล้วทำไมพี่ฟอนเต้มองอย่างเห็นด้วยอย่างนั้นล่ะ เขาไม่คิดจะปกป้องฉันเลยหรอ!
   "ปกป้องเธอไปก็แค่นั้น ยังไงฉันก็ห้ามมันไม่ได้อยู่ดี" พี่ฟอนเต้พ่นประโยคยาวๆออกมาราวกับว่าเขาอ่านใจฉัน เสียมารยาทที่สุด
   ว่าแล้วฉันก็หันไปหาเพื่อนของเขาที่ทำหน้าจริงจังมากๆ โอ้ย นี่ฉัน...ฮึ่ยไม่รู้จะอธิบายยังไง!
   "เฮอะ!" ฉันสบถก่อนที่จะเดินลงรถแล้วไปเปิดประตูรถเข้าไปนั่งแรงและปิดแรงๆด้วยเช่นกัน!
   "โอ้ว ที่นั่งฉัน"
   เขากระโดดขึ้นรถมาด้วยความอารมณ์ดี พี่ฟอนเต้ไม่ได้พูดอะไรนอกจากขึ้นรถแล้วขับรถต่อมาที่ห้องเช่าของฉัน  ตอนนี้ฉันยืนอยู่ที่หน้าห้องเช่า เดินเข้าไปแล้วก็เจอคุณป้าของฉันนอนอยู่
   "ป้า..."
   "พายน์....หลานรัก" ป้ามองฉัน
   "ทำไมป้าไม่ไปอยู่กับเรา....ไม่ต้องทนอยู่ที่นี่ก็ได้"
   "....หลานไปเถอะจ้ะ ป้าจะอยู่ที่นี่"
   "ป้าไม่สบายหรอคะ ทำไมนอนโทรมอย่างนี้"
   "ป้า...แค่ปวดหันนิดหน่อยน่ะ อย่าห่วงเลย กลับไปที่บ้านเถอะ" ป้าบอกปัดๆ แล้วเอาผ้าห่มคลุมหัว เหมือนไล่ฉันทางอ้อม ฉันเสียใจนะ ที่ป้าไม่ยอมไปอยู่ด้วย ... ป้าคะโตขึ้นแล้วหนูจะมีชีพดีๆจะเลี้ยงป้านะคะ ป้าจะไม่ต้องลำบาก...หนูสัญญา 
   ฉันค่อยๆเดินออกมาจากห้องเช่านั่น ก่อนจะเจอพี่ฟอนเต้กับพี่นอร์ทยืนคุยกันหัวเราะคิดคัก ก่อนที่พวกเขาจะหันมาหาฉัน แล้ว...
   "พวกฉันจะไปที่ร้านอาหารของเพื่อนก่อน เธอจะไปด้วยกันไหม ถ้าไม่ไปเดี๋ยวฉันจะขับรถไปส่งเธอที่บ้านก่อน" พี่ฟอนเต้บอก ถ้าฉันไม่ไป แปลว่าเขาต้องไปส่งฉันก่อนสินะ
   "ฉันไปด้วย"
   "อืม ขึ้นรถสิ" ฉันเดินไปที่รถ พี่ฟอนเต้กับพี่นอร์ทคุยกันตลอดการทาง  ทำไมฉันรู้สึกอึดอัดอย่างนี้เนี่ย อย่างกับว่าเขาคุยกันอยู่สองคน ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลยนี่นะ
   "เฮ้ย ฟอนเต้ พรุ่งนี้แกมีเรียนวิชาคาถาไหม" พี่นอร์ทถาม
   "ไม่มี ทำไมหรอ"
   "ยืมไม้กายสิทธิ์หน่อยดิ ของฉันมันหักไปเมื่อวาน"
   "อืมๆ พายน์หยิบกล่องไม้กายสิทธิ์ข้างหลังให้หน่อย" ฉันมองรอบๆตัว พบกล่องๆหนึ่งสีดำ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาวๆ นี่ละมั๊ง ฉันยื่นให้พี่นอร์ท เขารับไปพร้อมพูดว่า
   "เฮ้ยนี่มัน ไม้กายสิทธิ์รุ่น 9568 คุณภาพดีที่สุดในรอบปีนี่หว่า! แกได้มาจากไหนอ่ะ ราคาเวอร์มากเลยนะ"
   "- -"
   "เออ บ้านแกมันรวยนิ 55"
   "ฉันเก็บตังซื้อเองโว้ยย" 
   "อะหรอ 55 ว่าแต่น้องพายน์เรียนชั้นไหนแล้วครับ" พี่นอร์ทหันมาถามฉัน
   "ป...ปีหนึ่งค่ะ"
   "อ่า ลืมๆปแล้วอ่ะ เด็กปีหนึ่งเขาให้ใช้ไม้กายสิทธิ์หรือยัง?"
   "ยังเลยค่ะ" ไม้กายสิทธิ์น่ะ เขาห้ามพกกันทั่วไป เพราะมันใช้กับคาถาที่ คำพูดหรือความคิด ไม่สามารถร่ายออกมาได้ ซึ่งได้ยินมาว่า คาถาพวกนั้น่ะ ร้ายแรงมาก -0-
   "เออนี่ฟอนเต้ฉันไม่เข้าใจเลย เขามีเรียนวิชาคาถาที่ต้องใช้ไม้กายสิทธิ์ แต่กลับไม่ให้พกไม้กายสิทธิ์ซะงั้น"
   "เพราะมันอันตรายไงเล่า"  สิ้นคำๆนั้น ทุกอย่างก็เงียบลง ไม่มีบทสนทนาเกิดขึ้นต่อจากนั้น จมาถึงที่ร้านอาหารที่ได้เกริ่นไว้ก่อนหน้านี้แล้ว นี่ฉันบอกคุณหรือเปล่านะ ว่าร้านอาหารนี้ก็คือร้านอาหารเดียวกับที่พี่ฟอนเต้ไปเมื่อเช้า เอ๊ะ หรือเปล่านะ ช่างเถอะ - -
   เอ่อ ใช่จริงๆนะ (' ')
   ฉันรอให้พวกพี่ๆเขาเข้าไปในร้านนำหน้าไปก่อน แล้วก็เดินตามไปเงียบๆ ฉันไม่เข้าใจนะ เพราะเมื่อเช้านี้ พี่ฟอนเต้มาที่นี่เมื่อเช้า ตอนนี้ก็มาที่นี่ ใช่นะ ฉันคิดว่ามันแปลกจริงๆ
   "ไม่แปลกหรอก เธอว่ามันแปลกหรอ -0-" พี่นอร์ทพูด
   เอ๊ะ...ฉันเข้าใจว่าเวทย์มนต์ที่อ่านใจคนได้ เป็นเวทย์ชั้นสูงนะ
   "เอ่อ..."
   "ฉันว่าฉันก็ไม่ได้โง่นะ"
   "อ...พี่อ่านใจหนู = ="
   "ใช่ ฉันคิดว่าเธอรู้ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ และฉันก็คิดว่าเธอต้องโง่ๆแน่ๆ"
   ....เขาเพิ่งด่าฉันงั้นหรอ แถมยังพูดด้วยหน้าไร้เดียงสาสุดๆด้วย -0-
   "..."
   "เท่าที่รู้มา วิชาคาถาขั้นพื้นฐาน เธอยังเกรดไม่ดีเลยนี่"
   เขาทำท่าครุ่นคิด นี่เขาคิดคิดอะไรก็ต้องพูดออกมาหมดเลยหรอ T^T
   "แล้วก็.."
   "พอได้แล้ว!"
   "=[]="
   "ไอ้พี่บ้า! ฮืออ T^T"
   ว่าแล้ว ฉันก็รีบเดินตามพี่ฟอนเต้ไป ปล่อยให้ไอ้พี่นอร์ทนั่นนั่งด่าฉันไปคนเดียวแล้วกัน เหตุผลที่สำคัญที่สุดคือ ฉันไม่อยากฟัง ถึงฟังดูแล้วเขาไม่ได้มีเจตนาด่าฉันเลยทีเดียว พี่ฟอนเต้เดินขึ้นไปข้างบน แล้วเดินนำไปต่อ ข้างบนไม่ได้เปิดไฟ มันมืดมากๆเลยด้วย น่ากลัวง่ะ
   เดินไปได้อีกแปปๆ ฟ้าก็เริ่มมืดขึ้น ส่งผลให้ชั้นบนที่ไม่ได้เปิดไฟ มืดขึ้นเป็นเท่าตัว อ๊ะ ฉันมองพี่ฟอนเต้ไม่เห็นแล้ว! เขาอยู่ไหนน่ะ ฉันหันซ้าย ขวา มองไปรอบๆ ก็ไม่พบใครทั้งนั้น นี่ฉันเริ่มกลัวจริงๆแล้วนะ T^T
   กึกๆ
   เสียงอะไรนะ!
   "พี่ฟอนเต้...นั่นพี่หรือเปล่า..."
   ฉันเริ่มเดินตรงไปเรื่อยๆ อ๊ะ พี่นอร์ทอยู่ข้างหลังฉันนี่นา ว่าแล้วฉันก็รีบหันกลับไป ก็พบควางว่างงเปล่าเช่นเคย พวกเขาอยุ่ไหน...
   ตุ่บ!
   "กรี้ดดดดดด!!!"
   "พายน์!"
   ฉันพบว่ามันมีบันได้เตี้ยๆ ไม่กี่ขึ้นอยู่ตรงนั้นเชื่อมไปยังประตูบานหนึ่ง ฉันมองไม่เห็นอะไรแล้วสะดุดบันไดล้มลง แต่มันกลับไม่เจ็บแฮะ แถมนิ่มอีกด้วย = =
   "เอ่อ พายน์ ลงไปก่อนได้ไหม ฉันหายใจ ไม่ออก"
   "อ๊ะ!" ฉันรีบลุกขึ้น พบว่าคนที่มารับแล้วล้มลงไปด้วยกันนั่นก็คือพี่ฟอนเต้นั่นเอง เขาเปิดประตูออกมาตอนที่ฉันตกบันได ว่าแล้วทำไมมันไม่เจ็บ =///=
   ในห้องสว่างๆด้วยไฟด้านบนนั้น มีคนเดินออกมา ฮุ่วว ถ้าเพื่อนไม่เห็นเองต้องไม่เชื่อแน่ ว่าพวกเขาน่ะ หน้าตาดีกันทุกคน นี่เพื่อนของพ่ฟอนเต้หมดเลยหรอ มีผู้ชาย 3 คน+ผู้หญิอีก 2 คน ถ้าฉันจำหน้าได้ไม่ผิดนะ....นั่น นั่น! เจ้าหญิงกับเจ้าชายของเมืองนี้นี่!! =[]=! เขามีเพื่อนแบบนี้เลยหรอ -0-
   "เกิดไรขึ้นน่ะ ฟอนเต้" เจ้าชายพูดขึ้น ขณะที่พี่ฟอนเต้ขยับตัวมายืนเหมือนเดิม
   "ฉันว่ายัยนี่ซุ่มซ่าม" พี่นอร์ทพูดด้วยสีหน้าปกติๆของเขา ใครช่วยบอกเขาทีว่าเขาด่าฉันอยู่
   "สวัสดีครับ...เอ่อ คุณผู้หญิง" ผู้ชายอีกคนบอก เขาดูเหมือนจะสุภาพที่สุดในท้งหมดนี้เลยล่ะมั๊ง อา ฉันเริ่มหลงไหลแล้วสิ
   "เอ่อ นี่น้องสาวของฉัน ชื่อพายน์" พี่ฟอนเต้อธิบายๆสั้นๆ ทุกคนก็เหมือนเข้าใจซะด้วย แต่...
   "นายมีน้องสาวตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ -0-" เจ้าชายถาม
   "ตั้งแต่เมื่อเช้า -*- " บทสนทนาจบลง เพราะพี่ฟอนเต่ดันทุกคนเข้าไปในห้องเหมือนเดิม เหลือฉันเอาไว้ข้างนอก
   "เข้ามาสิ พายน์"
     

edit @ 25 Apr 2012 09:39:23 by มาย

Comment

Comment:

Tweet

เก่ง ๆๆ confused smile Hot!

#2 By ปิยะ99 on 2012-05-06 09:11

Hot! Hot! Hot!

เข้ามาอ่านนิยายบ้านนี้อีก เขียนเก่งอะbig smile big smile

#1 By YiM-YiiM on 2012-04-25 13:33